W związku z tym, Ĺźe redakcja wydłuĹźyła czas konkursu fotograficznego - to udało mi się jeszcze zrobić nowe zdjęcia. W około domu juĹź ładnie, wzeszła trawa i otoczenie stało się bardziej przyjemne. Zielony kolor bardzo oĹźywia wszystko. Jednak taki widok nie będzie trwał w nieskończoność, bo powoli zbliĹźamy sie do zimy. Zaplanowane prace na ten rok zrealizowałem w 100%. Wiosna to juĹź będzie tylko i wyłącznie kosmetyka.

:-)))

Dzisiaj odwiedził mnie niecodzienny gość. Przecierałem oczy ze zdumienia kiedy zobaczyłem na moim ogródku sójkę. Choć mój projekt nazywa się Sójka, mało w sumie interesowałem sie tym ptakiem. Po dzisiejszym wydarzeniu postanowiłem dowiedzieć sie co nieco na jego temat. Jakby nie było , może to jakiś znak, że odwiedziło mnie skrzydlate stworzenie o tej samej nazwie co projekt mojego domu ??

Nieco mniejsza od sroki sójka charakteryzuje się błękitnymi w czarne prążki i białymi lusterkami na zaokrąglonych skrzydłach oraz białawym kuprem. Błękit tworzą pióra pokrywowe, które w rzeczywistości błękitne nie są; ich kolor bierze się stąd, że wiązka światła rozszczepia się w specjalnej strukturze pióra i odbite zostaje światło niebieskie. Wierzch ciała sójki jest brązowawy, z pastelowym odcieniem różu. Czoło jest białe, z czarnym kreskowaniem, od dzioba odchodzą czarne wąsy. Jest to bez wątpienia najładniej ubarwiony ptak z rodziny krukowatych.

SĂłjka często odzywa się głosem alarmującym, brzmiącym jak: „chreeee” lub „kreeecz”. Ponadto świetnie naśladuje głosy innych ptakĂłw, a czasem i zwierząt. Zdarzało się, Ĺźe niejeden ornitolog był przekonany, Ĺźe słyszy myszołowa czy bardzo rzadką sĂłweczkę, a w rzeczywistości okazało się, Ĺźe słyszał naśladującą te głosy sĂłjkę. Osobiście byłem świadkiem zdarzenia, kiedy sĂłjka gnieĹźdżąca się w ogrodach działkowych, na widok mojego psa najpierw zaczęła „miauczeć” jak kot, a kiedy pies zaszczekał, odpowiedziała mu podobnym, naśladującym szczekanie głosem; co ciekawe głos psa naśladowany przez sĂłjkę był inny niĹź głos mojego psa. MoĹźe to dowodzić tego, Ĺźe sĂłjka świetnie przystosowuje się do aktualnej sytuacji, co potwierdza nadzwyczajną inteligencję tych ptakĂłw. Generalnie rzecz biorąc, sĂłjki to ptaki leśne, ale spotyka się je często rĂłwnieĹź w parkach i zadrzewionych ogrodach. Ostatnimi laty coraz częściej pojawiają się w miastach. Gniazdo o zewnętrznej średnicy 25-30cm ptak ten buduje z cienkich gałązek drzew liściastych, ułoĹźonych dość luĹşno; wyściółkę robi z drobnych korzonkĂłw, starannie przeplecionych suchą trawa. Gniazdo sytuowane jest przy pniu drzewa lub w jego koronie, na róşnej wysokości (często powyĹźej 5m). Ptaki te wyprowadzają tylko jeden lęg w roku (pod koniec kwietnia, na początku maja); czasem powtarzają go, jeśli pierwszy lęg został stracony (co często się zdarza).

Jak większość ptakĂłw krukowatych sĂłjka jest wszystkoĹźerna. Latem jej dietę stanowią róşne małe zwierzęta, takie jak ślimaki, owady a takĹźe jaja i pisklęta innych ptakĂłw. Tak samo jak sroka sĂłjka moĹźe stanowić śmiertelne zagroĹźenie dla ptakĂłw lęgnących się w półotwartych budkach lęgowych, nieosłoniętych w prawidłowy sposĂłb. Jesienią sĂłjki jedzą róşne orzechy, w tym Ĺźołędzie, ktĂłre chowają na zimę w róşnych miejscach. W ten sposĂłb rozsiewają dęby nawet na duĹźe odległości, co czyni z nich takĹźe bardzo poĹźytecznie zwierzę. Czasem sĂłjki zalatują do naszych karmnikĂłw. Chętnie korzystają wĂłwczas z pokarmĂłw tłuszczowych i orzechĂłw. Nierzadko są złodziejami słoniny wystawionej dla sikorek. Pomimo to sĂłjki są mile widzianym gościem – są to jedne z większych ptakĂłw korzystających z karmnika. Znane przysłowie: „Wybierać się jak sĂłjka za morze” ma sugerować, Ĺźe sĂłjka to ptak osiadły, ktĂłry pomimo kręcenia się wzdłuĹź naszego WybrzeĹźa, nie odlatuje. Nie jest to do końca prawdą, poniewaĹź populacje tych ptakĂłw Ĺźyjące na północ i na wschĂłd od Polski na zimę wędrują w cieplejsze rejony Europy. Przelot tych ptakĂłw moĹźna zobaczyć na WybrzeĹźu zarĂłwno wiosną, jak i jesienią. Najlepsze miejsca do takiej obserwacji to Półwysep Helski (wiosna) i Mierzeja Wiślana (jesień).

Sójka w Polsce znajduje się pod ścisłą ochroną gatunkową.